رزین ها
رزینهای سیلیکونی پلیمرهایی هستند که از یک شبکه سیلوکسان (سیلیکون – اکسیژن) تشکیل شده اند و حداقل بخشی از آن دارای ساختارهای سیلیکات یا سیلوکسان هستند. در مقایسه با رزین های آلی ، رزین های سیلیکونی مقاومت بیشتری در برابر تخریب حرارتی و تابشی نشان می دهند که ناشی از داشتن خواص معدنی است. دوام رزین های سیلیکونی به استحکام پیوند بین سیلیکون و اکسیژن ، شفافیت در برار نور مرئی و فرابنفش و ساختار ذاتی تا حدی اکسید شده نسبت داده می شود.
از خصوصیات رزین های سیلیکونی می توان به موارد زیر اشاره کرد :
- مقاومت حرارتی بین 200 تا 650 درجه سانتیگراد
- مقاومت بسیار خوب در برابر شوک های حرارتی
- هماهنگی از نظر سختی و انعطاف رزین با سطح فولاد
- PC 5424: اتیل سیلیکات 40 و محصول شرکت SISIB است و مناسب تولید پوشش های حرارت مقاوم می باشد.
این رزینها امولسیون پلیمرهای بر پایه اکریلیک میباشند که با ارایه طیف متنوعی از ویژگی ها، کارایی متفاوتی در صنایع رنگ، چسب، شیمی ساختمان، بسته بندی و … دارند. از خانواده این رزینها که در صنایع مذکور بیشترین کاربرد را دارند، رزین های استایرن اکریلیک و هم چنین رزین های اکریلیک خالص (pure acrylic) میتوان اشاره کرد.
رزین های اکریلیک با توجه به ویژگی های متنوع از جمله Tg(دمای انتقال شیشه ای)، MFFT(دمای تشکیل فیلم)، ویسکوزیته، الاستیسیته، میزان چسبندگی، قابلیت اختلاط با سیمان، فیلرخوری، مقاومت در برابر آب و … جهت استفاده در صنایع مختلف انتخاب میشوند.
رزین اکریلیک خالص یک ماده پلیمری است که از پلیمریزاسیون مونومرهای اکریلیک اسید و متاکریلیک اسید یا مشتقات آنها به دست میآید. رزینهای اکریلیک خالص به دلیل خواص فیزیکی و شیمیایی مطلوب، کاربردهای گستردهای در صنایع مختلف دارند.
رزینهای اکریلیک خالص میتوانند بر اساس نوع مونومرها و روش تولید به انواع مختلفی تقسیم شوند. برخی از انواع رایج آن عبارتند از:
- رزینهای اکریلیک ترموپلاست:
هر گاه مونومرهای قابل پلیمریزاسیون به جز عامل وینیلی عامل فعال دیگری نداشته باشد، رزین حاصل ترموپلاست خواهد بود. این نوع رزینها با حرارت نرم میشوند و با سرد شدن، شکل خود را حفظ میکنند.
- رزینهای اکریلیک ترموست:
هرگاه مونومرهای اولیه دارای گروههای فعال دیگر مانند هیدروکسیل، اسیدی، آمینی و.. باشد، پلیمر حاصل فعال است و میتواند با سایر رزینها مانند اپوکسی وارد واکنش شود و فیلم سه بعدی تشکیل دهد و به صورت کوره ای مصرف شود. این نوع رزینها با حرارت سخت میشوند و پس از سخت شدن، دیگر نمیتوانند به حالت اولیه برگردند.
- رزینهای اکریلیک امولسیونی:
این نوع رزینها به صورت امولسیون در آب هستند و در صنایع مختلف از جمله رنگسازی کاربرد دارند.
BONDEX AA261 P یک رزین امولسیونی اکریلیک خالص پایه آب با درصد جامد 50 است که با استفاده از مواد فعال سطحی (سورفاکتانت) پایدار شده و دارای اندازه ذرات بسیار ریز، چسبندگی عالی، خواص شستشوی مناسب، مقاومت UV عالی و قابلیت حفظ رنگ است. این رزین فیلمی شفاف، سخت، چقرمه، غیرچسبنده، و براق ایجاد می کند .حداقل دمای تشکیل فیلم (MFFT) آن حدودا °C 16 می باشد. این محصول میتواند برای تولید رنگ های امولسیونی با درخشندگی و براقیت بالا هم برای نمای بیرونی و هم نمای داخلی ساختمان استفاده شود.
- BONDEX 5290 :
از رزین های اکریلیک قابل ارایه میتوان به BONDEX 5290 محصول شرکت Jesons اشاره کرد که یک رزین استایرن اکریلیک 50 درصد جامد خشک بوده و با توجه به Tg ~ 20°C آن در رده رزین های خشک قرار میگیرد و قابل استفاده در رنگ های اکریلیک داخل و خارج ساختمان میباشد. با توجه به دمای تشکیل فیلم و Tg نسبتا بالای این رزین میزان چرک پذیری بسیار کمی دارد و در مقابل اثرات جوی و گرد و خاک از خود مقاومت خوبی نشان میدهد.
- BONDEX 5295 :
از دیگر محصولات این خانواده میتوان از BONDEX 5295 نام برد که تقریبا خواص مشابهی با رزین BONDEX 5290 داشته اما Tg آن 18درجه سانتی گراد بوده و ذرات fine تری نسبت به رزین 5290 دارد که سبب ارایه خواص شستشویی بهتری میگردد.

رزینهای اپوکسی طی یک واکنش شیمیایی پخت و به یک رزین گرما سخت تبدیل میشوند. این واکش شیمیایی بین رزین اپوکسی و سخت کننده انجام میگیرد. بسته به نوع سخت کننده این واکنش در حرارت اتاق و یا در حرارتهای بالاتر انجام می شود. رزین های سخت شده ، دیگر نه در حلال انحلال مییابند و نه با حرارت نرم میشوند. این رزین خواص فیزیکی خوبی دارد ، پس از پخت دارای استحکام و انعطاف است و مقاومت خوبی در مقابل سایش از خود نشان میدهد.
رزین های اپوکسی را میتوان از دو جنبه تقسیم بندی نمود :
- از جنبه ساختار شیمیایی: شامل رزینهایی با ساختار آروماتیک و رزینهای آلیفاتیک. که عموما مهم ترین رزینهای اپوکسی بر پایه بیس فنول A و آروماتیک میباشد.
- از نظر چگونگی سخت شدن رزین: رزینهای اپوکسی با سخت کنندههای زیادی به مصرف میرسند. به تعدادی از این سخت کنندهها به شرح ذیل اشاره می شود.
1.سخت شدن با انیدریدها :
سخت شدن رزین اپوکسی با انیدریدها یکی از روشهای رایج برای ایجاد فیلمهای مقاوم و بادوام است.
- سخت شدن با ترکیبات آمین :
یکی از متداول ترین روشها برای سخت شدن رزین اپوکسی ، ترکیب این رزین با مواد آمینه است.
3.سخت شدن از طریق گروهای هیدروکسیل با ایزوسیاناتها :
رزینهای اپوکسی در درجه حرارت اتاق قادر به ایجاد شبکه با مواد پلی ایزوسیانات هستند. ایزوسیاناتها اساسا با گروه هیدروکسیل واکنش انجام میدهند.
KER 828: محصول شرکت KUMHO ، بدون حلال و مناسب تولید کف پوش های اپوکسی میباشد.
AP 5205: محصول شرکت ADMARK ، بر پایه پلی آمین و مناسب پوشش های فاقد حلال میباشد
